خود ارضایی چیست؟

خودارضایی یکی از روش های تحریک جنسی است که نیازی به شریک جنسی ندارد و افراد با تحریک کردن اندام های جنسی خودشان توسط خود، می توانند لذت جنسی و ارضا را تجربه کنند. این تجربه می تواند موجب ارضا کامل شود، اما لزوما اینگونه نیست. این پدیده علاوه بر انسان در سایر پستانداران نیز دیده می شود. خودارضایی بسیار شایع می باشد، چه در افرادی که متاهل هستند و چه در افراد مجرد این عمل ممکن است انجام شود، اما گاهی اوقات می تواند مشکل ساز باشد.

خودارضایی چیست؟عوارض ناشی از آن چیست؟

در این مطلب از بخش درمان سایت طبیب باشی به بررسی عوارض ناشی از خودارضایی می پردازیم.

کودک انسان از سه سالگی خود را پیدا می کند و لمس کردن خود را آغاز می کند. به مرور زمان با خودارضایی آشنا می شود. خودارضایی از آنجایی که بدن انسان را از نظر بیوشیمیایی به تعادل می رساند، انجام آن در حد معمول می تواند برای فرد مفید باشد. اما اگر خودارضایی به افراط کشیده شود ( تعداد و مقدار آن زیاد شود.) مانند هر مسئله دیگری بعد از مدتی فرد را با مشکلات و درگیری های زیادی در زندگی شخصی، روابط زناشویی و … مواجه خواهد کرد.

خودارضایی معمولا با دست ها و یا وسایل دیگر انجام می شود. افراد مذکر بیشتر از طریق دیدن هرزه نگاری ها و پورنوگرافی به این فعالیت می پردازند. در زنان این عمل می تواند علاوه بر دست ها با ابزار مختلف یا فشار آب نیز انجام شود.

همانطور که گفته شد در میان انسان ها و حیوانات این عمل رایج است، همچنین خودارضایی کودکان نیز دیده می شود. با این حال تکرار این عمل می تواند مشکلاتی را برای فرد ایجاد نماید که از جمله ی آن ها می توان به موارد زیر اشاره داشت:
۱٫ عدم توانایی فرد در کنترل خودارضایی (استمناء)
۲٫ ایجاد مشغله فکری زیاد
۳٫ باعث کاهش و اختلال در عملکرد جنسی فرد شود مانند زود انزالی، دیر انزالی، بی میلی جنسی ( سرد مزاجی در مردان و سرد مزاجی در زنان ) و …

خودارضایی در مردان

خودارضایی مردان معمولا در سنین ۱۲ تا ۱۵ سالگی اتفاق می افتد. در پسران جوان معمولا به هنگام دوره بلوغ و با کشف ارتباطات جنسی شروع می شود. در گذشته مرز بین فهم و عدم فهم از رابطه جنسی برای پسران با تجربه ارتباط جنسی اتفاق می افتاد. اما امروزه با گسترش اینترنت و هرزه نگاری مردان بدون تجربه رابطه جنسی فهم کاملی از روابط خواهند داشت. معمولا پسران بیشتر از دختران به خودارضایی پرداخته و ساعات بیشتری را برای انجام این عمل صرف می کنند. برای پسرها علاوه بر اضطراب و فشارهای روانی کشف مدل های روابط جنسی نیز می تواند دلیلی برای خودارضایی باشد. آن ها برای شناخت بهتر روابط جنسی نیز به دنبال کسب اطلاعات به طرق مختلف بوده و باعث انجام این عمل در آن ها می شود.

خودارضایی در زنان

خودارضایی زنان کمی تفاوت دارد. آن ها ممکن است در سنین بسیار پایین متوجه شوند که می توانند با تحریک کردن کلیتوریس به لذت برسند. اما این لذت برای آن ها گنگ است. دختران در سنین پایین با روش های مختلفی مثل استفاده از فشار آب و یا فشار آوردن به کلیتوریس و دیگر قسمت های آلت زنانه توسط اجسام مختلف، به این لذت دست می یابند. کمتر گزارش شده که آن ها به دنبال هرزه نگاری (به اندازه مردان) باشند. خودارضایی برای دختران بیشتر راهی برای تجربه کردن عواطف آن هاست. آن ها در سنین جوانی عشق و میل جنسی را به صورت یک موضوع کلی و درهم دیده و بیشتر با پروراندن این عواطف و تخیلات سعی در ارضای جسمی و بیشتر روانی دارند.

خودارضایی در کودکان

در کودکان، خود ارضایی به علت کنجکاوی و کاوش ناحیه ی تناسلی شروع می شود. هر چند در نوجوانان و بزرگ ترها که به مرحله بلوغ رسیده اند، خود ارضایی، همراه با تخیلات و تفکرات جنسی و به منظور ارضای غریزه ی جنسی صورت می گیرد.

ولی در کودکان خود ارضایی، بدون تخیلات و تصورات جنسی و صرفاً جهت تخلیه ی هیجانی و کسب لذت و رفع تنش صورت می گیرد. خود ارضایی در کودکان، معمولاً غیرارادی و بدون برنامه ریزی قبلی است و حتی ممکن است، بدون شرم و در حضور دیگران صورت گیرد.

بررسی زندگی کودکان نشان می دهد که در شیر خواران بازی با اعضای تناسلی، بخشی از رشد طبیعی است. بر طبق نظرات هارلو در میمون ها ، تعامل با مادر و هم سالان برای رشد رفتار جنسی مؤثر در بزرگ سالی، ضروری است. این یافته با اجتماعی شدن بهنجار کودکان ارتباط دارد . تحقیقات نشان داده است که خودانگیزی جنسی در دوران شیرخواری و کودکی شایع است. کودک همان طور که در عمل، انگشتان و دهان خود را کشف می کند، یاد می گیرد که در مورد دستگاه تناسلی خود نیز چنین کند.

در ۱۵ تا ۱۹ ماهگی، هر دو جنس، خود انگیزی تناسلی ( genital self-stimulation) را آغاز می کنند. احساس لذت از تماس ملایم ناحیه ی تناسلی حاصل می شود. این احساسات به همراه میل عادی برای کاوش بدن، سبب علاقه ای طبیعی به لذت خودارضایی در این دوره می شود. توجه کودک به دستگاه تناسلی خود که اغلب ناشی از کنجکاوی و کاوش است، امری نسبتاً شایع است. آمار کشورهای غربی، میزان خود ارضایی را در حدود یک سوم کودکان کم تر از ۱۰ سال می دانند .

در تحقیقی که در یک کلینیک آمریکایی روی ۲۸۰ پسر و ۳۰۰ دختر ۲ تا ۵ ساله که تحت نظر بوده اند، ملاحظه شد که ۳۴ درصد پسران و ۲۱ درصد دختران تنها دچار خود ارضایی یا دستکاری دستگاه تناسلی هستند. این آمار ( در جوامع غربی) در سنین بالاتر و اواسط دبستان افزایش چشمگیر داشته و حتی تا ۶۰ درصد گزارش شده است.

در کدام یک از کودکان خود ارضایی کم تر است؟

اکثر کودکان در دوره ای از سنین رشد، آلت تناسلی خود را از روی کنجکاوی دستکاری می کنند ولی تعدادی از آن ها خود ارضایی می کنند.

سرگرمی اصلی و بهتر بگوییم، شغل اصلی کودکان، بازی است. کودکان با انجام دادن بازی های متنوع و مفرح، به شادی و لذت می رسند. بهترین تفریح و لذت کودکان، بازی کردن است. بازی کودکان آن قدر مهم است که ائمه ی اطهار در روایات برای تأکید می ورزند:

امام صادق (ع) می فرماید:

« کودکان بایستی هفت سال بازی کنند و هفت سال کتاب بیاموزند و هفت سال حلال و حرام خدا را یاد بگیرند».

کودکانی که با انجام بازی های مختلف، داشتن دوستان و هم بازی های خوب، داشتن اسباب بازی ها و سرگرمی های متنوع، رفتن به پارک، شرکت در کلاس های ورزشی، رفتن به مهد کودک، سرگرم می شوند و تمام وقت شان پر می شود، دیگر مجالی برای خود ارضایی پیدا نمی کنند.

اصطلاح جالبی که والدین برای خود ارضایی فرزندان شان به کار می برند، این است که می گویند: « فرزندم با خودش بازی می کند» که دقیقاً درست می گویند.

اگر کودک با بچه های هم سن وسال خود، مثلاً با بچه های مهد کودک، بچه های فامیل، بچه های همسایه و دوستان، هم بازی شود و از بازی با آن ها لبریز از شادی و لذت شود، دیگر دلیلی ندارد و اصلاً فرصتی برای خود ارضایی پیدا نمی کند که به خود مشغول شود یا با خودش بازی کند و از خودش لذت ببرد.

کودکانی که هم بازی کم دارند یا ندارند، والدین باید این خلأ را با هم بازی شدن با آن ها یا بردن آن ها به پارک و شهربازی جبران کنند.

چه کودکانی بیش تر خود ارضایی می کنند؟

هر چند، عامل اصلی خود ارضایی در کودکان، نامشخص است، ولی یک سری عوامل جنسی و تربیتی در خود ارضایی دخیل هستند که در ذیل، به برخی از آن ها اشاره می شود:

۱٫ وجود انگل های روده ای

بعضی از کودکان که انگل روده ای، مثل کرمک ( اکسیور) دارند. هنگام شب، کرمک از داخل روده به خارج مقعد حرکت می کند و سبب التهاب و خارش ناحیه مقعد و اطراف دستگاه تناسلی کودکان می شود. کودکان با خارش این ناحیه، سبب تحریک ناحیه ی تناسلی و احساس لذت می کنند که خود می تواند مقدمه ای جهت شروع خود ارضایی شود.

۲٫ عفونت های ادراری

کودکان، خصوصاً دختران، به علت کوتاهی مجرای ادراری، مستعد عفونت های ادراری هستند. عفونت باعث التهاب و احساس سوزش و خارش ناحیه تناسلی می شود و ممکن است کودکان با خاراندن این ناحیه، به احساس لذت برسند. تکرار این مسئله ممکن است ایجاد خود ارضایی در کودکان کند.

۳٫ عدم رعایت بهداشت پس از دفع مدفوع

کودکان و خصوصاً دختران ( به علت نزدیکی مقعد و آلت تناسلی) در صورتی که پس از دفع مدفوع، شستشو و نظافت کامل صورت نگیرد، ممکن است باقیمانده ی مدفوع، باعث ایجاد التهاب، سوزش و خارش این ناحیه را فراهم کند و کودک با خاراندن مکرر این ناحیه و احساس لذت، دچار خود ارضایی شود.

۴٫ نوازش های بی مورد و غلط

بعضی از مادران یا پرستاران برای خنداندن کودکان، شدیداً آن ها را قلقلک می دهند. نوازش زیاد از حد ناحیه شکم، ناحیه تناسلی و کشاله ی ران ها، می تواند موجب ایجاد تحریک ناحیه ی تناسلی و احساس لذت در کودک شود و زمینه را برای شروع خود ارضایی فراهم کند.

۵٫ مالش دادن بدن

حرکاتی مانند خوابیدن روی شکم و مالیدن خود به زمین یا روی اشیاء سخت مثل عروسک، تشک و بالشت، در کودکان امری عادی و معمولی است. هر چند این حرکات بیش تر اتفاقی و جهت سرگرمی و بازی انجام داده می شود، ولی در صورت عدم ممانعت والدین و اصطکاک و مالش افراطی ناحیه تناسلی، کودکان ممکن است به تحریک جسنی برسند و تشویق به تکرار این کار شوند و نهایتاً منجر به خود ارضایی شود.

۶٫ دست کاری آلت تناسلی

بعضی از کودکان به صورت ناخودآگاه، دست در شلوار خود می کنند و دایماً با آلت تناسلی خود بازی می کنند. در صورت عدم پیشگیری والدین از این کار، استمرار و دستکاری مکرر آلت تناسلی توسط کودکان، می تواند باعث تحریک آن ها و خود ارضایی شود.

۷٫ بیماری پوستی و قارچی ناحیه تناسلی

وجود بیماری های پوستی مثل کهیر روی اعضای تناسلی یا وجود ناراحتی های قارچی ( مثل کاندیدا) در ناحیه ی تناسلی، می تواند ایجاد التهاب و خارش و در صورت عدم درمان و استمرار، ایجاد خود ارضایی کند.

۸٫ شست و شوی افراطی ناحیه ی تناسلی

بعضی از والدین، خصوصاً آن هایی که وسواس دارند، ممکن است جهت شست و شوی کودکان در دست شویی یا حمام، بیش از حد وسواس به خرج دهند. تماس و لمس بیش از اندازه ی دست با آلت تناسلی کودکان ممکن است باعث تحریک جنسی آنان شود.

۹٫ مواجه شدن با صحنه های جنسی

کودکانی که شاهد روایط جنسی والدین هستند یا صحنه های مستهجن و زشت جنسی را از طریق دیدن فیلم های سکسی مشاهده می کنند و هم چنین کودکانی که مورد سوء استفاده ی جنسی، توسط کودکان دیگر یا بزرگ سالان قرار می گیرند، بیش تر مستعد انجام دادن خودارضایی هستند.

۱۰٫ محرومیت از محبت والدین

کودکانی که به هر دلیل، مثل فوت والدین، جدایی و طلاق، غیبت های طولانی والدین در منزل، بیماری های جنسی و روحی شدید آن ها، از عاطفه ، عشق و محبت والدین، خصوصاً مهر مادری محروم باشند و جام وجودشان از عشق و محبت والدین لبریز نشود، منزوی و تنها می شوند، این کودکان، عشق و محبت را در خود جست و جو می کنند و دچار خود دوستی ( Self Love) می شوند و برای تسکین و آرامش خود، راهی جست و جو می کنند که یکی از این راه ها، خود ارضایی است.

۱۱٫ کودکان منزوی و تنها

کودکانی که نتوانند با اجتماع ارتباط برقرار کنند یا نتوانند با کودکان هم سن و سال خود رابطه ی دوستی برقرار کنند و از بازی با دوستان و اسباب بازی های خود، به لذت و شادی نرسند، یا به نوعی هم بازی ندارند، احساس ناکامی و طرد شدگی و سربار و زائد بودن می کنند و فکر می کنند کسی آن ها را دوست ندارد.

برای این که این کودکان، رنج ناشی از تنهایی را کاهش دهند به دنبال راهی جهت کسب لذت بر می آیند که آسان ترین راه کسب لذت خود ارضایی است.

۱۲٫ کودکان مضطرب

کودکانی که به هر دلیل دچار اضطراب جدایی، اضطراب امتحان، ترس از مدرسه، ترس از جمع و انواع فوبیا و ترس های بیمارگونه می شوند، برای رهایی از این اضطراب ها و ترس ها و رفع تسکین الام خود، ممکن است به خود ارضایی روی آورند.

۱۳٫ کودکان عصبی

کودکانی که با هر مسئله ای، عصبی و ناگهان دچار انفجار هیجانی می شوند، برای این که از زیر بار فشار این هیجان رهایی پیدا کنند، به گفته ی فروید، دچار خود ارضایی اضطراری می شوند.

عوارض خود ارضایی چیست؟

والدین بسیاری را می بینیم که با وحشت و نگرانی، همراه با فرزندشان که خود ارضایی می کند، به کلینیک مراجعه می کنند و از این می ترسند که فرزندشان دچار عوارض جسمی و روحی شود. می پرسند آیا در آینده دچار انحراف اخلاقی و جنسی می شود؟ آیا این مسئله تا بزرگ سالی ادامه پیدا می کند؟ آیا فرزندشان کور یا عقیم می شود؟ و صدها سؤال دیگر…

از قدیم الایام، عوام اعتقاد داشتند که خود ارضایی، باعث کوری، عقیمی و ناتوانی جنسی، دیوانگی و جنون، کم خونی، دردهای مفصلی و صدها بیماری دیگر می شود.

هر چند امروزه ثابت شده است که هیچ کدام از بیماری های فوق، در اثر خود ارضایی ایجاد نمی شود، ولی والدین حق دارند که نگران سلامتی فرزندشان باشند و به بی ضرر بودن خود ارضایی شک داشته باشند، چون در عمل و در کلینیک با جوانانی مواجه می شویم که خود ارضایی را از دوران کودکی شروع کرده اند، ولی چون با این مسئله برخورد مناسب و درمان درستی صورت نگرفته است، خود ارضایی تا دوران نوجوانی و جوانی ادامه یافته و فرد را دچار مشکلات و عوارض جسمی و خصوصاً روحی مثل، کاهش اعتماد به نفس، افت تحصیلی، اضطراب و افسردگی شدید کرده است.

در ذیل، به برخی از عوارض خود ارضایی اشاره می کنیم:
۱٫ عفونت های ادراری

چون خود ارضایی ممکن است به دفعات و در شرایط غیر بهداشتی انجام داده شود، ممکن است باعث عفونت ادراری خصوصاً در دختران، شود.

۲٫ آسیب به آلت تناسلی

دستکاری زیاد آلت تناسلی و گاهی استفاده از اشیا و وسایل، جهت ایجاد تحریک، ممکن است به آلت تناسلی (خصوصاً در دختران) آسیب برساند.

۳٫ انزوای اجتماعی

کودکی که از طریق خود ارضایی به لذت می رسد، دیگر تلاشی جهت ارتباط با اجتماع از خود بروز نمی دهد. وقتی فرد به راحتی و بدون این که تلاشی بکند، خودش را ارضا می کند، دیگر روابط با دیگران برایش لذت بخش نخواهد بود و از اجتماع گریزان می شود.

۴٫ اعتماد به نفس پایین

وقتی فرد احساس می کند مثل بقیه ی افراد نمی تواند با دیگران ارتباط برقرار کند و از این ارتباط دوستانه لذت ببرد و تنها از طریق خود ارضایی به لذت می رسد، احساس کهتری و بی کفایتی می کند و اعتماد به نفس خود را از دست می دهد و به دیگران که زندگی طبیعی و پرنشاطی دارند، حسادت می ورزد.

۵٫ ترسو و خجالتی بودن

اکثر افرادی که خود ارضایی می کنند افرادی کم رو و خجالتی اند. آنها چون می ترسند مورد تأیید و قبول جمع قرار نگیرند و از طرف دوستان شان طرد شوند، از شرکت در اجتماعات، بازی های گروهی و فعالیت های جمعی پرهیز و اجتناب می کنند و روز به روز منزوی تر و تنهاتر می شوند.

۶٫ کاهش تمرکز و افت تحصیلی

چون فردی که مکرراً خود ارضایی می کند، دچار اشتغال فکری شدید راجع به این مسئله می شود و دایماً با خود سر جنگ دارد که این کار را بکند یا نکند، به همین خاطر دچار مشغله ی فکری و ذهنی شدید می شود و زمان و انرژی زیادی صرف این کار و فکر کردن راجع به آن می کند، بنابراین از تمرکز و توجه به دروس باز می ماند و دچار حواس پرتی و افت تحصیلی می شود.

۷٫ وسواس

وسواس یعنی تکرار یک کار به صورت غیر ارادی، مثل شست و شوی دست در افراد وسواسی. برخی از کودکان، دچار افکار وسواسی جهت انجام دادن خود ارضایی می شوند و تا خود ارضایی نکنند این فکر دست از سرشان بر نمی دارد، ولی وقتی خود ارضایی کردند به مدت خیلی کوتاه به آرامش می رسند، ولی دوباره این فکر وسواسی بر می گردد و مجبورند به دفعات این کار را انجام دهند و دچار خود ارضایی وسواس گونه می شوند.

۸٫ اضطراب

کودکانی که خود ارضایی می کنند، سعی می کنند به دور از چشم دیگران و در تنهایی این کار را انجام دهند و در حین انجام دادن خود ارضایی دایماً حالت نگرانی و اضطراب دارند، که مبادا کسی از کار آن ها سر در بیاورد.

۹٫ احساس گناه و افسردگی

افراد پس از انجام دادن خود ارضایی، احساس گناه و غمگینی می کنند و از کاری که انجام داده اند پشیمان و از خود متنفر می شوند. از این که نمی توانند در مقابل انجام دادن خود ارضایی از خود مقاومت نشان دهند، خود را ملامت و سرزنش می کنند. (البته اضطراب و افسردگی بیش تر در کودکان بزرگ تر مشاهده می شود).

چگونه می توان از بروز خود ارضایی در کودکان پیشگیری کرد؟

همان طور که قبلاً اشاره شد، دست کاری آلت تناسلی از روی کنجکاوی در کودکان امری شایع است، ولی اگر این کار به صورت افراطی ادامه پیدا کند و جلوی این کار به نحو صحیح و درست گرفته نشود، ممکن است تبدیل به خود ارضایی شود. بنابراین مؤثرترین و بهترین راه ، انجام دادن اقداماتی است که از ابتلای کودکان به خود ارضایی، ممانعت و پیشگیری کند.

برای تحقق این امر، لازم است والدین، اولاً اطلاعات و آگاهی خود، راجع به مسائل جنسی کودکان را افزایش دهند و ثانیاً وقت و انرژی بیش تری جهت تربیت فرزندان شان صرف کنند، تا بتوانند بیش تر مراقب و مواظب رفتارهای کودکان شان باشند.

کودکان، هم چون گیاه و گلی خود رو نیستند که خود به خود رشد کنند. هر آن گونه که والدین آن ها را تربیت می کنند، رشد و نمو پیدا می کنند. در صورت سهل انگاری یا ندانم کاری والدین، ممکن است کودکان مبتلا به خود ارضایی شوند و تا پایان عمر همین عمل را انجام دهند.

به قول حافظ :

مکن در این چمنم سرزنش به خودرویی

چنان که پرورشم می دهند می رویم

در ذیل به برخی از موارد پیشگیری از خود ارضایی اشاره می کنیم:
۱٫ شست و شو و نظافت

لازم است کودکان، پس از هر بار دفع و اجابت مزاج با آب ولرم شست و شو و نظافت شوند، چون یکی از عوامل ایجاد سوزش و خارش، آلودگی ناشی از مدفوع باقیمانده است.

۲٫ درمان بیماری هایی که ایجاد خارش پوستی می کنند

تشخیص و درمان بیماری های انگلی ( مثل کرمک)، عفونت های ادراری، کهیر پوستی ، سوزش و خارش ناشی از عرق کردن ( عرق سوز)، که همگی ایجاد التهاب، سوزش و خارش می کنند.

۳٫ پوشش کودکان

کودکان باید پوشیده باشند. حتماً زمان خواب پیژامه به تن داشته باشند، چرا که کودکانی که عریان و برهنه اند، خصوصاً هنگام خواب، آزادی عمل بیش تری جهت دستکاری آلت تناسلی و ابتلا به خود ارضایی دارند. هم چنین تماس بدن برهنه با رختخواب نیز می تواند عامل تحریکی کودک را فراهم آورد. لباس زیر کودک ( مثل شورت)، نباید خیلی تنگ، چسبان یا زبر باشد که سبب سوزش و تحریک جنسی کودک شود.

۴٫ دستکاری آلت تناسلی

بسیاری از کودکان در ۳ تا ۶ سالگی به صورت ناخودآگاه و از روی عادت با آلت تناسلی خود بازی می کنند. این عادت پس از ۶ سالگی به طور طبیعی از بین می رود. والدین باید با آرامش و بدون این که حساسیت کودک را دو چندان کنند، به او تذکر دهند که این کار را انجام ندهد.

هر گونه تنبیه شدید مثل روی دست زدن، داغ کردن دست ممکن است باعث تشدید دست کاری و تبدیل شدن دست کاری به خود ارضایی شود.

در مواقعی که کودک، زیاد دست کاری می کند، والدین باید صراحتاً به او تذکر دهند که « بابا و مامان از این کار ناراحت می شوند و دوست ندارند که تو به خودت دست بزنی».

۵٫ محبت والدین

اگر جام وجود کودک از می محبت والدین لبریز باشد و کودک احساس کند که تحت هر شرایطی والدین او را دوست دارند و به هیچ وجه او را تنها و رها نمی کنند، به آرامش و امنیت خاطر می رسد و این لذت را با هیچ لذتی عوض نمی کند.

۶٫ اعتماد به والدین

اگر پدر و مادر، فرزندشان را با تمام وجود و صمیمانه دوست داشته باشند و کودک احساس کند که او را غیر مشروط و صرفاً به خاطر خود او دوست دارند، به این اطمینان قلبی دست پیدا می کند که والدین، در هر شراطی یار و یاور و پشتیبان او هستند، بنابراین در زمانی که او به مشکلی برمی خورد یا با هم بازی ها و دوستانش درگیر می شود، مطمئن است که والدین از او طرفدارای و حمایت و در حل مشکلات به او کمک می کنند. بنابراین به اولین کسی که رجوع می کند، والدین است، دیگر کودک نیازی نمی بیند که در شرایط سخت و اضطراری برای رسیدن به آرامش و فراز از اضطراب با خودش بازی یا خود ارضایی کند یا به دوستان ناباب پناه آورد و گرفتار پیشنهادات و راه حل های گمراه کننده شود.

۷٫ امنیت و آرامش در منزل

اگر میان والدین، دعوا و درگیری و بحث و جدل بی پایان برقرار باشد و کودکان بی گناه، شاهد نزاع و بگو مگوهای والدین باشند، به تدریج در خود فرو می روند و دچار اضطراب، اندوه و افسردگی می شوند و احساس تنهایی و بی پناهی می کنند . آن ها برای رفع تنش و اضطراب درونی خود، به اقداماتی مانند ناخن جویدن، موکندن، کندن جوش های صورت، خاراندن خود، دست کاری خود و خود ارضایی روی می آورند. برعکس در منزلی که صلح و صفا، آرامش و امنیت برقرار است، والدین به هم احترام می گذارند و هم دیگر را دوست دارند و با فرزندانشان دوستانه و با محبت و علاقه مندی فراوان برخورد می کنند. کودکان، والدین خود را هم چون دوستان خود می دانند و در اوقات فراغت با آن ها هم بازی می شوند و از بازی با آن ها به شادی و لذت می رسند. بنابراین، این کودکان دچار بی حوصلگی، یأس و انزوا نمی شوند که بخواهند با خود بازی کنند و از خود لذت ببرند.

۸٫ روابط اجتماعی کودک

کودکان از حدود ۳ سالگی وارد مهد کودک می شوند و دوره های آمادگی و پیش دبستانی را می گذرانند. این دوره ها باعث می شود که کودک با بچه های هم سن و سال خود دوست و آشنا شود، هم بازی پیدا کند و روابط اجتماعی او تقویت شود، بدین ترتیب اوقات او به نحو مطلوب پر می شود.

هم چنین، والدین با معاشرت با فامیل و دوستان و همکاران، زمینه را برای ارتباطات اجتماعی کودک فراهم می کنند. کودکی که با دوستان خوب و مناسب و اسباب بازی های متنوع، سرگرم می شود و بازی می کند، فرصتی پیدا نمی کند که به خلوت و تنهایی و دنیای درون خود برود و از خود لذت ببرد. اگر لذت های اصلی کودک از موفقیت ها و روابط شخصی او در اجتماع سرچشمه بگیرند و لذت های عمده و اصلی کودک در روابط او با دوستان به وجود آید، دیگر نیازی به خود ارضایی پیدا نمی کند.

۹٫ اوقات فراغت و تفریحات سالم

والدین سعی کنند با برنامه ریزی و انتخاب کلاس های مختلف ورزشی، هنری، موسیقی، حفظ قرآن، کلاس زبان، حضور در پارک ها، شهربازی، رفتن به طبیعت ( کوه و دریا)، رفتن به مسافرت و دیدن موزه ها و آثار باستانی، لحظات مفرح و شادی را برای فرزندان شان فراهم کنند. کودکی که از لذت های دنیای بیرون برخوردار باشد، محال است یا کم تر به سراغ خود ارضایی و لذت های درونی می رود.

۱۰٫ خلوت و تنهایی کودکان

کودکان دوست دارند با اسباب بازی های خود و گاه با دوستان خود، در خلوت و تنهایی و دور از چشم والدین بازی کنند. این مسئله نه تنها اشکالی ندارد، بلکه برای استقلال کودک لازم است، ولی این خلوت و تنهایی خصوصاً با دوستان نباید طولانی باشد و به دراز بکشد. والدین باید هر از چند گاه یا فرزندشان را صدا بزنند که مثلاً کجایی؟ یا به صورت غیر مستقیم و بدون این که متوجه شوند، مثلاً برای انجام دادن کاری یا به هر بهانه ای دیگر، وارد اتاق خلوت آن ها شوند و مراقب تنهایی کودکان خود باشند.

۱۱٫ مراقبت در لمس و نوازش

والدین باید مراقب و مواظب باشند که هنگام شست و شوی کودکان شیر خوار و بزرگ تر، تماس های دستی و لمس اندام تناسلی به حداقل ممکن برسد. هم چنین والدین باید از لمس و نوازش اندام تناسلی کودک جهت بازی و نوازش، پرهیز و اجتناب کنند.

۱۲٫ تماس جنسی والدین

والدین باید از معاشقه و ارتباط جنسی در حضور کودکان و حتی شیر خواران، پرهیز و اجتناب کنند، چرا که امروزه ثابت شده است، حتی اگر کودکان خوابیده باشند، تحت تأثیر ارتعاشات صوتی، نوری و روحی ساطع شده از طرف والدین قرار می گیرند.

۱۳٫ تغذیه ی مناسب

استفاده ی کم تر از غذاهای محرک جنسی مثل ادویه، کاکائو، قهوه، پفک، سوسیس، کالباس، پیتزا، زنجبیل، دارچین، پیاز و پرهیز از غذاهای پر کالری و چاق کننده ( مثل فست فودها) که باعث چاقی کودکان و بلوغ زودرس می شوند و استفاده ی بیش تر از غذاهای آرام بخش و تعدیل کننده ی قوه جنسی ، مثل ماهی، لبنیات، میوه جات و سبزیجات.

برای درمان خود ارضایی چه اقداماتی می توان انجام داد؟

همان طور که ذکر شد، بهترین درمان پیشگیری از بروز خود ارضایی است، ولی در صورتی که والدین متوجه چنین مشکلی در فرزندشان شدند، باید بدون دستپاچگی و با حفظ خونسردی با این مسئله برخورد کنند. در صورتی که نمی توانند یا نمی دانند که چگونه این مسئله را حل کنند، باید به مشاوران و متخصصین آگاه به مسائل جنسی مراجعه کنند و از مراجعه و عمل به توصیه های آشنایان، همسایه ها و عوام که اطلاعات و تجربه ی کافی در این زمینه ندارند پرهیز کنند، چرا که ممکن است با راه حل های عجیب و غریب و گاه خطرناک باعث آسیب دیدن فرزندشان شوند.

۱٫ پذیرش مسئله و عادی سازی

عدم انکار و پذیرش واقعیت، کمک فراوانی به حل مسئله می کند. والدین باید بدون شتاب زدگی، ایجاد جار و جنجال، متهم کردن هم دیگر به عدم تربیت صحیح فرزند، با حفظ آرامش و خونسردی با این مسئله به صورت عادی برخورد کنند. بیش از این که به مشکل فکر کنند به راه حل ها فکر کنند، تا هر چه سریع تر بتوانند این مسئله را در فرزندشان درمان و رفع کنند.

۲٫ تنبیه نکردن

بعضی از والدین وقتی متوجه خود ارضایی فرزندشان می شوند، ناگهان از کوره در می روند، عصبی می شوند و برای حل این مشکل، بدترین و شدیدترین راه حل ممکن را انتخاب می کنند. تهدید، تنبیه و سرزنش کردن باعث ایجاد احساس شرمساری و خود کم بینی در کودک می شود و شدیداً احساس گناه می کند.

تنبیه و خشونت نه تنها باعث حل مشکل خود ارضایی نمی شود، بلکه در کودک ایجاد تنش، خشم و نفرت می کند و باعث تشدید خود ارضایی و پنهان کاری بیش تر کودک می شود.

مربیان مهد، معلمین مدارس و والدین باید اطلاعات کافی در این زمینه کسب کنند تا در صورت مشاهده ی خود ارضایی کودکان با از بین بردن علل زمینه ساز آن، این مسئله را حل و درمان کنند یا به متخصصین ارجاع دهند.

۳٫ نادیده گرفتن

شاید اولین گام و مهم ترین گام در درمان خود ارضایی کودکان، عدم سختگیری و بی توجه نشان دادن خود در رابطه با کاری که کودک انجام می دهد باشد.

همان طور که رفتارهای مطلوب و مثبت کودکان، با توجه، تعریف و تمجید ( مثل جایزه دادن) تقویت می شوند، یک راه مؤثر برای بر طرف کردن رفتارهای ناپسند و آزار دهنده ی کودکان، بی توجهی و نادیده گرفتن آن است.

بی توجهی سنجیده به این معنی است که والدین در حالی که عوامل زمینه ساز خود ارضایی را در کودک شناسایی می کنند و آن را از بین می برند، با صبر و تحمل و نادیده گرفتن خود ارضایی، سعی می کنند این عمل را در فرزندشان از بین ببرند، چون هرگونه توجه مثبت ( مثل خندیدن یا دادن جایزه) یا منفی ( مثل دعوا کردن یا کتک زدن) باعث حساس تر شدن کودک و تشدید خود ارضایی می شود.

۴٫ درمان اضطراب

انواع بیماری های اضطرابی مثل کم رویی و خجالتی بودن، ترس از جمع، ترس از مدرسه، اضطراب جدایی، انواع فوبیا و وسواس می تواند کودک را به انزوا و تنهایی و نهایتاً به خود ارضایی بکشاند.

با انجام دادن درمان های دارویی توسط روان پزشک و رفتار درمانی توسط روان شناسان و درمان اضطراب، کمک شایانی به حل مشکل خود ارضایی خواهد شد.

۵٫ درمان افسردگی و احساس گناه

کودکانی که به خود ارضایی روی می آورند، شدیداً احساس گناه و افسردگی می کنند و همین باعث تشدید خود ارضایی در آنان می شود. باید با احساس هم دردی به کودک نزدیک شد و احساس گناه را از او گرفت . باید احساس حقارت، پوچی و پست و به درد نخور و بی ارزش بودن را از او گرفت و برایش ارزش قائل شد تا اعتماد به نفس در او تقویت شود. با این کار کودک احساس می کند که تنها نیست و کسانی هستند که شرایط او را درک می کنند. درمان افسردگی، کمک شایانی به حل مشکل خود ارضایی خواهد کرد.

۶٫ انحراف فکر

والدین پس از مدتی، متوجه می شوند که کودک، در چه وضعیتی و چه زمانی خود ارضایی می کند. در چنین مواقع والدین با مشغول کردن کودک با اسباب بازی، دنبال کاری فرستادن و انحراف فکر او، تنها نگذاشتن و سرگرم کردن او به کاری یا بازی کردن با او، موقعیت و زمینه ی عمل خود ارضایی را از او می توانند بگیرند.

۷٫ مراجعه به روان پزشک و درمان دارویی

درمان های دارویی علاوه بر درمان اضطراب و افسردگی، جهت کاهش تمایلات جنسی، در مواردی که روش های غیر دارویی مؤثر واقع نشود، کاربرد دارد که لازم است تحت نظر متخصصین انجام داده شود.

نگرش ها به خودارضایی

در بسیاری از فرهنگ ها و مذاهب این عمل ممنوع بوده و از انجام آن جلوگیری می شود. در اسلام نیز این عمل نهی و جز گناهان کبیره شمرده می شود. این مسأله به دلیل مربوط بودن به فعالیت های جنسی در بیشتر فرهنگ ها تابو حساب می شود و افراد ترجیح می دهند تا راجع به آن صحبتی نکنند.

دلایل انجام خودارضایی

۱.در دسترس نبودن شریک جنسی

۲.رضایت زناشویی

۳.رفتارهای وسواسی و جبری

۴.استرس و بیماری های جسمی
۵٫ اختلالات جنسی

خودارضایی می تواند دلایل متفاوتی داشته باشد. مهم ترین دلیل خودارضایی در دسترس نبودن شریک جنسی است. این عمل بیشتر در افراد جوان دیده می شود که روابط جنسی کم و محدودی دارند. همچنین مردان و زنانی که دارای روابط جنسی منظم هستند نیز گاها به انجام این عمل دست می زنند. عدم رضایت روابط جنسی یکی از دلایل انجام این عمل است. افرادی که نمی توانند در روابط جنسی خود احساس ارضا و یا لذت کافی ببرند به این عمل دست می زنند. طیفی از بیماری های روانی به نام وسواس وجود دارند که در آن فرد رفتاری شبیه به وسواس داشته و نمی تواند در مقابل انجام آن مقاومت کند. معمولا افرادی که به شکل وسواسی به این عمل می پردازند لذت زیادی از انجام آن نمی برند و توان متوقف کردن آن را نیز ندارند. به گونه ای ممکن است دچار وسواس فکری شده باشند. همچنین افراد در شرایط پر استرس شغلی و تحصیلی نیز گزارش هایی مبنی بر انجام بیشتر این اعمال برای کنترل استرس را می دهند. استرس به صورت کلی عاملی مهم در انجام خودارضایی است و افرادی که طی این شرایط خودارضایی می کنند، معمولا پس از انجام آن کمتر استرس را گزارش می دهند. همچنین در زمان ابتلا به بیماری ها دیده می شود که افراد میل بیشتری به خودارضایی دارند. این میل شبیه به یک واکنش تکاملی است زیرا خودارضایی باعث افزایش اثر سیستم ایمنی بدن شده و گلبول های سفید خونی را افزایش می دهد.

عوارض جسمانی خود ارضایی چیست؟

بر خلاف باور عموم و طبق تحقیقات علمی، خود ارضایی به خودی خود عوارض جسمانی حاد و قابل مشاهده ای ندارد؛ اما به مرور زمان خود ارضایی های نامناسب و تعدد دفعات، می تواند مشکلات عضلانی ایجاد کند. ارگاسم یا ارضای کامل، انرژی زیادی از بدن طلب می کند، پس بدن از مواد غذایی ذخیره شده در عضلات برای تامین این انرژی از دست رفته استفاده می کند. منظور از عضلات، تمام عضلات بدن حتی چشم، قلب و مغز می باشد. خود ارضایی ممکن است باعث اختلال موقتی در کارایی این اندام ها بشود و اگر انرژی بدن به میزان کافی تامین نشود احتمالا عوارض جدی تری وجود خواهد داشت که عموما این عوارض با کم شدن آب بدن و انرژی بدن مرتبط است.

خود ارضایی در زنان نیز ممکن است لرزش دست، اختلال در قاعدگی و خستگی مفرط هم ایجاد کند.

سردرد، خستگی و بی حالی، انزوا، درد در شانه، دست، کمر و پاها، کاهش اشتها و لاغری، مشکل در خواب، از دست دادن تمرکز و حواس پرتی، آسیب دیدن آلت تناسلی و پرخاشگری برخی از عوارض کلی ناشی از خود ارضایی می باشد.

عوارض روحی و روانی خود ارضایی چگونه است؟

بسیاری از افراد، شدیدترین احساسی که نسبت به خود ارضایی پیدا می کنند احساس گناه است. شاید این کار اشتباه نباشد اما از نظر اخلاقی، مذهبی یا فرهنگی احساس گناه ایجاد می کند. باید بدانید که خود ارضایی قابل درمان بوده و صحبت با سکس تراپیست و اراده شخصی قابل برطرف کردن می باشد.

برخی از مشکلات روحی که در اثر خود ارضایی در زنان و مردان اتفاق می افتد:

افسردگی به دلیل احساس تنهایی در ارضا شدن
اضطراب و استرس به دلیل نگرانی از عواقب و پیامدهای ادامه خود ارضایی و نگرانی از مطلع شدن دیگران و از دست دادن آبرو
کاهش اعتماد به نفس و گاهی تحقیر آمیز بودن خود ارضایی برای خود فرد
اعتیاد به خود ارضایی

زودانزالی یا دیرانزالی به دلیل خود ارضایی

یکی از عوارض تایید شده خود ارضایی، تاثیر روی مدت زمان شروع رابطه تا ارضاء می باشد. در مردان به دلیل اینکه معمولا در یک حالت خود ارضایی انجام می شود، به مرور زمان تبدیل به یک کار روتین و یک عادت می شود، پس ارضا به سرعت و در آن حالت خاص انجام خواهد شد. این مردان پس از ازدواج، به دلیل عادت سیستم عصبی به زود ارضا شدن، با کوچکترین تحریکی که شبیه خود ارضایی باشد ارضا می شوند.

در زنان به دلیل تنوع راه های خود ارضایی و نواحی تحریک پذیر، این مسئله متفاوت است. استفاده از وسایل مختلف برای خود ارضایی، علاوه بر شناختی که به زن درباره بدنش و حالتی که بیشترین لذت را به او می دهد، توقع او را برای تحریک به بهترین شکل بالا برده و در رابطه جنسی به دلیل نا آگاهی مرد، دچار دیر ارضایی می شوند.

برای درمان زود انزالی یا دیر انزالی، تمرینات شناختی و رفتاری بسیاری وجود دارد که طی یک پروسه توسط روانشناس و روان درمانگر جنسی قابل بررسی و درمان است.

رابطه خود ارضایی با میل جنسی و سرد مزاجی

اصلی ترین دلیل خود ارضایی در دوران قبل از ازدواج، راحت ترین راه رسیدن به لذت و ارضای غریزه جنسی است و اصلی ترین علل خود ارضایی پس از ازدواج، نارضایتی از رابطه جنسی،نرسیدن به ارگاسم در هنگام نزدیکی و عدم مهارت زوجین در ارضاء همدیگر بخصوص در خانم ها می باشد. تمام این دلایل باعث می شود که زوجین پس از ازدواج به خود ارضایی روی بیاورند.

خود ارضایی در زنان به طور کلی، حساسیت واژن را کم کرده و ممکن است دیگر از طریق رابطه عادی ارگاسم را تجربه نکنند؛ به مرور زمان میل جنسی آن ها در زندگی زناشویی به شدت کم می شود. زنانی که خود ارضایی می کنند به دلیل آشنا شدن با بدن و نحوه ارضاء شدن خود، انتظاراتشان از رابطه جنسی مشخص است ولی ممکن است مرد، از این دانش زن هیچ آگاهی نداشته باشد و نتواند به رابطه جنسی سالمی دست پیدا کنند. این مشکل به مرور زمان می تواند باعث سرد شدن و حتی جدایی شود.

مردان متأهلی که خود ارضایی می کنند، ممکن است به دلیل مشغله های فکری و خستگی جسمی، نتوانند رابطه جنسی سالمی با همسر خود داشته باشند و برای ارضای نیازهای جنسی به سراغ راه سریع تر و شاید آسان تری مثل خود ارضایی بروند. به مرور زمان میل جنسی در مرد و همسرش دچار اختلال می شود.

خود ارضایی و ناباروری

غده هیپوفیز وسیله تنظیم هورمون های جنسی می باشد. خود ارضایی به میزان زیاد باعث نقص در غده هیپوفیز و ترشح مناسب هورمون های جنسی می شود. به طور کلی خود ارضایی می تواند باعث ضعیف شدن اسپرم ها یا تغییر شکل ظاهری آن ها شود، اما هنوز تحقیقات اثبات شده ای که خود ارضایی باعث ناباروری مردان می شود وجود ندارد.

در زنان خود ارضایی زیاد و ناشیانه می تواند باعث آسیب دیدن آلت تناسلی زنانه شود و متعاقبا مشکلاتی را به وجود بیاورد. اما هنوز هیچ تحقیقی خود ارضایی را دلیلی بر ناباروری ندانسته است.

آیا خودارضایی باعث افسردگی می شود؟

پاسخ به این سوال اساسا مشکل است. ما نمی توانیم بدانیم که خودارضایی موجب افسردگی می شود یا افراد افسرده بیشتر رو به خودارضایی می آورند. آنچه که مشخص است خودارضایی که به دلیل خودکارآمدی پایین اتفاق می افتد و فرد احساس می کند نمی تواند شریک جنسی مناسبی برای خود پیدا کند.

ترک خودارضایی

آموزش ترک خودارضایی به صورت ناگهانی رخ نمی دهد و نیازمند طی یک روند است. ممکن است ماه ها، یا سال ها برای جایگزینی یک رفتار طول بکشد، اما باید دانست این موضوع غیر ممکن نبوده و با تمرین قابل تحقق است. برای تغییر رفتار خودارضایی گام ها و استراتژی هایی را باید در پیش گرفت، که می توان از آن ها موارد زیر را نام برد:
_ مشاوره با یک متخصص یا رواندرمانی
_ با احساسات خود صادق باشید
_ برای تحقق هدفتان به خود فرصت دهید
_ خود را سرگرم و مشغول کاری کنید
_ به سلامت و فعالیت جسمانی خود توجه کنید
_ با کمک متخصص زمان هایی که به خودارضایی می پردازید را بررسی کنید
_ زمان های تنهایی خود را محدود کنید
_ به سمت محتواهای هجو و هرزه نگاری نروید
_ برای خواب تنها با لباس زیر نخوابید و در صورت امکان لباس هایی بپوشید که اندام های شما را بپوشاند.

درمان های خود ارضایی

بهترین پیشنهادات متخصصان داخلی و خارجی به چند دسته تقسیم می شوند که عنوان آنها شامل:
ورزش کردن
آغاز یک دوره یادگیری و شرکت در کلاس های مورد علاقه
نپوشیدن لباس های تنگ و جذب
خواندن کتاب و مجله
با خستگی کامل به رختخواب رفتن
نماندن در حمام و زیر دوش
تماشا کردن فیلم های شاد و طنز به جای فیلم های محرک

جامعه پزشکی خود ارضایی را به عنوان رفتار جنسی طبیعی و بی ضرر برای هر دو گروه مردان و زنان فرض میکند.

این کار هیچ صدمه جسمی و یا آسیب به بدن ایجاد نمی کند ، و با اعتدال می تواند در سرتاسر طول عمر شخص به عنوان بخشی از رفتار طبیعی جنسی باشد . برخی از فرهنگ ها و ادیان با استمناء مخالفند و آنرا به عنوان گناه میشناسند . بعضی از کارشناسان پیشنهاد می کنند که خود ارضایی می تواند سلامت جنسی و قرابت را بهبود دهد .

بررسی ضررهای جسمی و روحی:

خودارضایی عملی طبیعی هست که در صورت رعایت تعادل(هفته ای دو بار)هیچ ضرر جسمی برای ان اثبات نشده است.یکی از دلایل سرطان پروستات را خودارضایی میدانند در حالی که خودارضایی به دلیل خالی کردن بخشی از محتویات غده پروستات به کوچک شدن حجم ان کمک میکند.به افراد ۵۰ سال به بالا برای جلوگیری از حجیم شدن پروستات خودارضایی توصیه می شود.همچنین خودارضایی می تواند با خارج کردن اسپرم های قدیمی به بهبود کیفیت اسپرم ها کمک کند.
ریزش مو-تاری دید-فراموشی-عدم تمرکز و…هیچ ربطی به خودارضایی ندارد.ضعف بینایی حاصل از عیوب انکساری مانند آستیگماتیسم و نزدیک بینی و…است.شما وقتی به خاطر ضعف بینایی به پزشک مراجعه میکنید به شما عینک تجویز میکند چون علت ضعف بینایی شما را عیب انکساری میداند نه خودارضایی!عینک های طبی به صورت عدسی های خاص واگرا یا همگرا هستند که شکست نور را تنظیم میکنند.عینک به شما تجویز می شود چون عدسی شما بیش از حد بزرگ یا کوچک شده است یا سطح ان صاف نیست.این بیماری ها ژنتیکی هستند و هیچ ربطی به خودارضایی ندارند.

بررسی اثرات روحی:

وقتی به یک شخص سال ها تلقین کنی عملی اشتباه و گناه کبیره!است قطعا در اثر انجام ان سرخورده خواهد شد.اگر به شما بگویند آب خوردن حرام است سعی خواهید کرد آب نخورید و وقتی در اثر تشنگی بی حد آب بخورید با وجود رفع تشنگی عذاب وجدان به سراغتون میاد که ای کاش از تشنگی میمردم و این کار رو نمیکردم.این احساس گناه مشخصا افسردگی و بیماری های روحی رو در پی داره.خودارضایی به خودی خود هیچ آسیب روحی ندارد.